Op zun Driels

 

 

Naast het instandhouden van ons Driels erfgoed willen wij ook een lans breken voor ons eigen Driels dialect. Gesproken wordt het nog steeds, hoewel door de jeugd en nieuwe inwoners (import) van buitenaf steeds minder. Schrijven in ons dialect is geen eenvoudige zaak, maar toch willen wij proberen daar aandacht aan te geven. De weinige pogingen daartoe blijven meestal beperkt tot de Karnevalskraant van Teskesdurp. En daar blijkt juist dat het op schrift zetten van ons dialect door velen wel wordt geprobeerd maar op heel veel verschillende schrijfwijzen. Toch gaan wij een poging doen om op deze site steeds een verhaal in dialect neer te zetten. Sitebezoekers van buiten Driel zullen wellicht moeite hebben met het lezen en de betekenis van gebruikte woorden en begrippen. Het zou al bijzonder dapper zijn als die bezoekers een poging wagen om het te lezen.

 

Ik zal hier een eerste aanzet geven. Als er mensen zijn die zich geroepen voelen hieraan mee te doen dan kunnen zij hun breinbrouwsel als bijlage mailen naar info@drielsmuseum.nl of sturen naar ons postadres.

 

 

 

8. Awwer unne mooje middag mi Jo en Johanna.

 

Un tijdje trug wier bij de vrijwillegurs van ut museum unnen brief bezurgd. Die waar afkomstig van Jo en Johanna Lotens en ut waar un uitnodiging vur unne lunch. Hieronder kunde zien hoe tie dur uitzaag

 

 

Bij de meste van ons pluugske waar dè blijkboar nie tege dovemansore gezeed want om un uur of kwart over ene ware dur hendig wa op komme dage. Ik geleuf dettur mar un stuk of drie nie ware vanwege ziekte of aander vurplichtinge. Rian van Ansfriettu ha smerregus bij de kapper geheurd dè Jo en Johanna diejen dag ok 58 joar getrouwd ware. En toen we ze doarmee fielisiteerde zin Johanna det tè toevallig zo uit kwaam. Mar es gu hullie wa langer kint dan wettu dè ut nie zomar toevallig is want ze dinke mestal overal over noa. Want viere deggu al vijtien jaor AOW trekt is ok viere degge tachtig jaor zeit geworre. Mar ut klinkt wa aanders en nie zu oud. Buite op de stoep zitte konde we nie want ut wèèjde wa te hard dus haan ze binne de gashèèrtjes aon gemakt en de taofels klur gezet. Dur wier begonne meej un bekske koffie ot thee mar ut moog ok al iets aanders zijn es gu wo. We haan allemoal un soort menuuke vur ons op taofel ligge waor ge uit kon kieze wa ge woot hebbe es lunch. Toe noa de bestelling ut ète wier gebrocht bleek dè un kupke soep un flinke grote kom soep waar. En ut lekker breuike laag op un groot vierkaant bord meej van alles dur op en dur aon. Egge alles op haat dan haan de meste van ons dur bukske lekker rond. Toen kwam Johanna zeggu dè iedereen ok nog un stuk appeltaart of aarbeievlaai bij de koffie kon krijge. Unne enkeling woagde zun eége daor nog aon mar die zate effe laoter al hendig te zuchte. Dur wier over van alles en nog wa geprut dur ons en aon een van de meskes die bediende wier gevraogd wa ze ammel aon ut "mukkelle" waar. Ut jong snapte dur niks van en vroeg wa dè waar. Ze kreeg te heure dè ut un driels woord waar vur striemele en wa dè waar wies zu ok nie. De klok waar allang drie uur vurbei toen dun urste van ons vertrok. Ik bin nie tot ut laotst gebleve mar ut waar al bekaant vier ure toen ik wegging. En ik dink dè de laotste plekkers nog wel wa laoter weg ware. Al meej al wer unnu hele mooje middag mi Jo en Johanna. Bedankt wor.

 

 

7. Un geleerd verreke.

 

Ieder jaor hebbe we in ut museum unne neijaorsborrel vur de vrijwilligurs. Dan klappe we der flink tegenaon es dank vur un jaor hard werke. Om un uur of aacht krijge we koffie of teej meej un schefke keek. Dan un pilske of wa fris en wa bekskes meej olienutjes, worst en kèès op taofel. Es klap op de vurpijl dan om un uur of tien un grote deus meej nasi- en bamihepkes en stukskes frikudel. Meej un man of twentig jassen we dur dan toch al gaauw un honderd euro durhene. We aauwhoeren dan heel wa af mee mekaore en dur worre veul aauw verhaole opgehaold. Op een zunnen aovond heej Antoon Vissers (zeg mar Toontje) es un mooi verhaol vurgelèze dek hieronder meej jullie wil dèèle. Ut hiet

 

 "Ons verreke"

 

Ons vaoder kwaam nor huis meej un maand achter op de fiets. Neischierrig es ik waar wook wete wattie nou wer ha. Ut waar un verkske, un mooi kleein verkske meej slimme eugskes. Ut waar echt un pienter ding. Ons vaoder ha zun kooike al mooi schon gemakt en gewit en un lekker plekske meej strooi dur in gedaon. Ons vaoder waar goed vur zun verreke, hij zeej dettie geleerd zo worre. Hij kokte lekker kleein èrpelkes en stampte ze goed fijn. Hij gin mèèl haole bij Evertjes op de meule, en soms moog ik dan meej achter op de fiets. Erpel en mèèl meej wa werm waoter, urst in un kleein immerke, mar laoter unnen immer vol. Dan zeej vaoder "Gao zitte" en ut verreke kruide achteruit tot dettie op zun kont zaat. Ut voejer in dun bak en dan kontie beginne. Same keke we dan tot dettie zunnen bak leeg ha want aanders kwame dur ratte. Op zekeren da zeej vaoder: vandaag mot ie naor school. De mester kwaam en ons vaoder zin "lange Koos" tege hum mar eeigeluk hiette'nie Jakobus Reuvers. Dun optocht begon....urst ut verreke, dan de mester en dan ons vaoder. De deur van ut waashok ging toen dicht. Ik waar diejen dag schoolziek en zaat op mun knies op dun aonricht zodèk alles kon zien. De urste les scheen errug moeilijk te zijn want hij schrekte moord en braand. Mar wa laoter ging de deur wer ope en de mester en vaoder kwame allebèèj wer nor buite. "Ut is unne goeje" zin de mester die ut wete kon. "Daor zulle we dur urst mar ene op vatte" zin vaoder "en dan kijke we nogges". Toen ik wa laoter ok moog gaon kijke zaag ik wa ut zegge wo .... "un geleerd verreke" ... want ut waar zun urste en zun lotste les gewiest. Ons verreke zaoliger gedachtenis veraanderde in: hamme, zije, kinnebakspek, worste, kerremenaoikes, zult, balkenbrij, bloedworst en nie te vergète... dun blaos, want daor makte ons vaoder unne rommelpot van vur Driekoninge.

Toontje

 

 

6. Achtersteveure lève.

 

Heddur wellus aon gedocht hoe ut zu zijn eggu achtersteveure zoot lève?

Ut lekt me veul leuker.

 

Ge begint meej op te staon uit dun dood. Un spectaculair begin. Es ge uit oew kiest stapt worde verwelkomt dur oew familie en vriende. Die hoefde dus nie mer te zuuke en… ze hebbe allemaol un blumke meejgebrocht.

Dan meugde un jaor of twentig lekker doen waor ge zin in het. Kaorte, tuiniere, fietse, af en toe unnen dag lekker weg vur half geld, iederen dag un paor borrels of pilskes en iedere maond kassa-kassa .. oeuw pensioen.

Op unnen dag staot der innens unne vent vur de deur meej unne gaauwe logie. En die bied oe meteen un goej betaolde baon aon. Noargelang de jaore verstrijke krijgde steeds meer zin om te werke. Ge vuult oe eeige ok steeds beter. Ge kunt zuveul roke es ge wilt want oew longe worre steeds schonner. Ge kunt drinke wa ge wilt en de kaoters worre steed minder. Ge rakt oewe buik kwijt zonder deggu dur iets vur hoeft te doen.

In ut begin van di lève heddde mar ene keer per jaor sex, mar op ut lotst tien keer in de week.

Op un gegeve moment motte nor school mar ge wet alles al, dus ge voert gin donder uit.

En de lotste jaore van di lève kunde lekker in de zaandbak speule, zeure en vervelend zijn. Ge kunt snoepe waggu wilt want oew taan rakte toch wer kwijt.

Dan nog un paor maond aon un vrouweborst sebbelen, nog nege maonde in de moederschoot en daornao verdwijnde in un alles omvattend gelukzaolig niks.

 

Ik zoo vur zun lève wel wille tekene dink ik.

 

 

5. Mun leintje.

 

In di stukske zal ik prubere te beschrijve hoe ik dun dag heb belèèfd toen ik mun leintje kreeg en vurtaon es Lid in de Orde van Oranje Nassau dur ut lève gao.

 

Op 1 september 2005 bestond Jachthoorn- en Trompetterkorps Door Eendracht Sterk uit Kerkdriel vertig jaor en ik bin lid vanaf de oprichting. Ut kurps gaaf om di vertigjaorig bestaon te vier unne taptoe op ut Mgr. Zwijsenplein.

 

Nao monde van vurbereiding waar ut dan eindelluk zuver. In de vroege middag nor ut plein om stoele en taofels klur te zette. Vlagge en spandoeke ophangen. Geluid, licht en video meej helpe opbouwe. Daornao gaauw nor huis, douche, wa ète en omkleje. Op nor ut clubhuis vur ut nog unne keer durneme van ut gezamelukke nummer in de finaole same mi De Bazuin uit Leerdam. Tot en meej de rondwandeling dur de “gastkurpse” liep alle op rullekkes en ut waar nog steeds dreug. Toen opstelle vur de presentaosie in ons aauw uniforme. En wa dinkte … de urste druppeltjes beginne te valle.

 

Nao de presentaosie nor de omkleejruimte om ons nei uniforme aon te trekke. We zien de lichtflitse langs dun donkere hemel gaon en heure dun donder rolle. Bale netuurlijk en blijve hope deggut meej zal valle. De optrejes van de gastkurpse gaon helemaol aon ons vurbij mar die zulle wel zien op de dvd die gemakt wort. Om effe nao negen uur gaon we nor de opstelplots vur onze show. Ut règent nouw echt pijpestele mar we zien dè ut pebliek gewoon is blijve staon. Meej perrepluujs en regenjasse. Dan is ut zuweit. Geeft acht, de zenuwe gieren, gas erop en gaon mi die hap. Ut applaus bij onze opkomst is overweldigend. Un hart onder de riem en nouw laote zien wa we kunne. De show (vur ut urst in ut openbaor en in ons nei uniforme) gaot goed.

 

Nao ut eeinde van de show kondigt de speaker ut begin van de finaole aon, mar uit mun ooghoeke zie ik burgemester Mikkers ok opstaon en de mikrufoon overvatte. Ut zal toch nie waor zijn wor. Mar jaowelle: trots op D.E.S. en vertig jaor bestaon en bla bla bla. Mar ok de koningin waar trots want……. en dan heur ik mijne naam en wor ik gevraogt om nor veure te komme. Of mun vrouw dur ok effe bij komt. Dan beginde te begrijpe wattur aon de haand is mar helemaol durdringe doeggut nog nie. Aon ut eeind van zun verhaol krijg ik dur den burger de versierselen opgespeld die heure bij un nei lid in de Orde van Oranje Nassau. Helamaol perplex en wel wa ontdaon krijg ik de mikrufoon onder mun neus gedouwd en wor ik geacht wa zinnigs te zegge.

Wak presies gezeed heb week nie mer mar ik heb ut thuisfront en de vereniging bedankt vur de afgelope vertig jaor. Dan de finale. Alle kurpsen komme nog unne keer aon bod. Afsluiten mee ut Wilhelmus en dan de afmars. Wij gaon es lotste van ut terrein af nor clubhuis ’t Luchtschip. Instrumeneten opruimen en dan un lekker pilske. Buite wor ik al dur un hoop minse gefeliciteerd en binne gaot dè ok nog un tijdje dur. Vurzitter Jan Stoof vat nao de binnekomst van “Ammel Blauw”de mikrufoon en onze penningmester Wil Gevers krijgt de oorkonde en zun speldje van de federaosie vur zun vijfentwentig jaorig lidmaotschap van DES. Ok ik krijg van Janne un oorkonde en de zilveren vergulde speld met diamant vur mun vertig jaor lid zijn. Kussen en blomme vur ons vrouwe en “Lang zulle ze lève” dur de kapel meejgezonge dur alle aonwezige. Ut wier bar gezellig (aauwerwets) mi heel de DES-familie en sponsors. Om kwart over twaolleve wier ik geroepe omdè de bekinde fotograaf Cor de Kock dur waar om un foto van mijn te make. Dus ikke mun uniform wer aon meej mun speldje op om te poseren (smondagssmerrugges zaag ik in de kraant dekkur wellis vurdeliger op haa gestaon). Al meej al heel laot en muuj nor huis en nor bed.

 

Un zondagenmerrugge waar ik toch wer vroeg op want echt goed en rustig slaope waar dur toch nie bij. In mun eentje de oorkonde nog es durgeleze en langzaam aon kwaam de film van de vurrigge aovond wer trug. Toen kreeg ik wel traone in mun oge want alles is giesteren es in unne roes vurbij gegaon. Veural omdè ut leintje es un complete verassing kwaam. Veul minse wiesse der van mar vur mijn is is absoluut geheim gebleve. Ik bin dur best trots op en dè zak de rest van mun leve wel blijve ok dink ik.

 

 

 

4. Carneval is al un heel aauw gebeure.

 

Ieder jaor es ut wer november is geworre dan ziede om oe hene wer van alles over carneval opduiken. Toen vroeg ik mun eeige af : wa is nou eeigelluk carneval en waor kom ut vandaon. Ik ging achter munne computer zitte en heb wa "gesurfd" op ut grote wereldomvattende internet. Ge mot tenslotte ok un bietje mee oewe tijd meegaon om wa wijzer te worre. Ik heb ut teen en taander gevonden en in ut kort samengevat over ut ontstaon van carneval. Nie over ons eeige Teskesdurrep (Kerkdriel) mar wereldwijd gezien. Es ge alle theorieen op unne hoop gooit dan komde tot de conclusie dè ut een samensmelting is van heidense en godsdienstige rituelen. Zu luijden ut nei jaor uit of de neie lente in. Al in 2600 vur Christus (dus bekaant vijf duuzend jaor geleeje) vierde ze in Mesopotamië (des weit weg) un soort nei-jaorsfeest waorbij unne misdaodiger vur éénen dag tot koning wier gekroond en rond wier gereeje in unnen boot op wielen. Aon ut eeind van den dag wier tie opgehange (wij verbraande Tèskes op den lotste carnavalsaovond). In ut aauw Griekenland vierde ze ok al zu iets. Daor wier op 21 meeirt de god Dionysius rondgereeje op un wagenschiep van waoruit versnaperinge nor ut publiek wiere gegooid. (dè doet onze Prins tegeswoordig ok). Bij de Romeinen haan ze Saturniafeesten waorbij de slaven wiere vrij gelaote die dan durren baos un wèèk lang mochten treeiteren. Dè deeje ze liefst zonder herkind te worre en durrom droegen ze mombakkessen. Bij dè feest wier ok unne schijnkoning gekozen. Ok de Germanen (heel aauw Duitsers) haan al un soort carneval meej un schiep op wiele en unne stoet gemaskerde minse. In de middeleeuwen heet de kerk die feesten un religieus tintje gegeven. De gestelijkhed haa un hekel aon al dè zuipen en ze konde ut nie in de haand haauwe.Vanaf toen wier carneval gevierd op de vuraovond van de vastenperiode en mochten de geleuvigen nog unne keer flink schransen. Dur is echter niemand echt zeker van den orsprong van de carneval. Ut woord "carnaval" komt warschijnlijk van het middeleeuws-latijn "carnelevarium" wa opmaken of verwijderen van vlees betèkent. In de meste laande duren de festiviteiten van zaoterdag tot deinsdagaovond vur aswoensdag (ut begin van de vasten).  In Amerika is de bekinste carneval de Mardi Gras ("vette deinsdag") in New Orleans. Bekende carnevalssteej zijn Parijs, Nice, Rome, Venetië, München,  Buenos Aires. Kinners bewere dè in Rio de Janeiro de levendigste carneval wort gevierd. Mar jao die lui hebbe nog nooit de dolle dage in Teskesdurrep meejgemakt. Onze carneval begon hier bij ons un jaor of vijftig geleeje toen dur un paor clubkes op straot kwame. Zo ware er de club van Tijs Pèèrd, van Cor van Berkel, van Bèr van Hoesel en un paor jaor laoter krege we dun urste echte prins Toon van Grotjes mi unne raod van elluf. Zo bin ik nao un hoop omzwervingen over de wereld toch wèr in mun eeige Teskerdurp aongelaand. Ik hoop dè gullie nouw ok un kleein bietje wet hoe ut in mekaore zit..  

 

 

3. Moderne techniek in un aauw aondoend verhaoltje

 

Unne schaopherder lopt meej zun schaope erges weitweg midde op de heeij es ie unne gloedneije BMW 645 cabrio in unne grote stofwolk aon ziet komme. De sjofeur, unne vent in un duur pak van Versace, meej schoen van Gucci, unne zonnebril van Ray Ban en unne stropdas van Yves Laurent, stopt en gaot uit ut raom hange.

“Es ik jou precies vertel hoeveul schaope degge het, krijk ur dan een van oe?” vraogt ie aan den herder. Den herder kekt de yup aon en zeet: “Oké worrom nie”.

De yup vat drek zunne laptop op zunne slip en verbeint die via bluetooth meej zun mobieltje van de KPN. Hij makt un gprs verbeinding meej internet, surft nor unne website van NASA en kiest un navigaosiesysteem om zun exacte positie te bepaole. Hij stuurt vervolges de uitkomste naor unnen aandere satelliet van de NASA, die ut hele gebied scant en um un haorscherpe foto stuurt. De yup opent Adobe Photoshop en stuurt die foto nor un laboratorium in Hamburg dettum nao inkele seconden un E-mail stuurt op zunne Palm Pilot meej de bevestiging dettu foto is bewerkt en opgeslagen. Via un ODCB connectie makt ie un verbeinding meej un MS-SQL database en in un spreadsheet van Excel  meej honderde ingewikkelde formules laojt ie alle gegevens via de E-mail van zunnen Blackberry. Nao inkele minute gift ut programma un antwoord van 150 pagina’s in kleur en de yup drukt deze af op zunne mini HP laserjet.

Hij kekt den herder aon en zeet: “Gij het exact 386 schaope”.  “Dè klopt” zeet den herder “ge meugt dus un schaop uitzuke”.

De yup stapt uit, zuukt un beest uit en douwt ut in zunnen achterbak.

Dan zeet den schaopherder: “Heej es ik nouw jouw beroep raoj gifde gij dan mijn beest trug?”. De yup dinkt effu nao en zeet: “Oké worrom ok nie?”. Den herder zeet tege um: “Gij zeit unnen manager”. “Ongeleufelluk” zeet de yup “hoe wette gij dè”.

“Oh des nie zu moejelluk” zeet den herder. “Gij dukt hier op zonder dè iemand oe dè gevraogd heet, ge stelt un vraog waor niemand op zit te waachte en ge wilt betaold worre vur ut antwoord dè ik al lang wies…….. Bovendien wette ginne flikker van mijn vak af en ok nie van beeste dus gif me nouw munnen hond mar trug”.

 

 

2. Unne moojen dag meej un gaauw echtpaor.

 

Op 16 juni 2007 zijn we mi de vrijwilligurs en aonhang van ons museum unnen dag op sjouw gewiest. Een van onze minse is binnekort vijtig jaor getrouwd mi dezelfde vrouw en zullie woon dè op un aander mennier dan aanders viere. Ze geve zelluf ok niks om un "gewoon" feest meej meziek en zo want dan kunde mestal nie un bietje buurte en bijkletse. Dus haan ze wa aanders bedogt. Dun echte feestdag is nie precies aon ons bekind gemakt want ze zegge zelluf dè ut in septober is, mar op zaoterdag 16 juni wiere we om halluf twaolf verwaacht in Beesd op Heerlijkheid Mariënwaerdt. De meste van ons waare meej mekaore meegereeje en om goed elluf ure waare de urste al in Beesd. Daor stond ut gaauw paor al op ons te waachte. De lucht waar wel wa dreigend mar regene deej ut nie. De lotste van ut gezelschap kwaam om tien over halluf twaolf aonschijte. We krege toen un rondleiding dur unne vrouwelijke gids over ut laandgoed. We mochte ok binne in de gebouwe kijke waor onder aandere un grote verzameling antiek en porselein te zien waar. Ze wies gruwelijk veul over de geschiedenis te vertelle en ut waar best intressant. Zo vertelde ze ok dè ut heele laandgoed ruim 900 hectare groot is en dettur iederen dag zun negentig minse aon ut werk zijn waoronder un heel stel van de adelijke familie Verschuer. Hieronder gif ik un korte samenvatting van de geschiedenis (overgenome van de website van ut laandgoed).

 

Op ut laandgoed staon drie laandhuize, zeuventien boerderije, waorvan vertien monumentaole hofstede en vloedschuure. De geschiedenis van Mariënwaerdt gaot trug tot 1129 toen dur un Norbertijner abdij wier gesticht. De hoofdgebouwe van de abdij ware te veinde aon"'t Klooster, op de plots waor nouw ut Huis Mariënwaerdt. De grond vur dees abdij wier geschonke dur de familie van Cuyk. Die schonken ut laandgoed ok hun familiewape meej eendekuikens (merletten). Ut kluster waar un stringe Norbertijner orde. Ut laag op un kwetsbaore plek op de grens van vier provincies: Utrecht, Holland, Gelre en Brabant en dur wier veul gevochte en geplunderd. Ut kluster is meerdere kere verwoest en wer opgebouwd. In 1567 kwam tur un eeind aon de klustertijd meej de verwoesting en plundering dur de bendes van Brederode. Daoraonvolgend heej ut laandgoed honderd jaor te koop gestaon vur deggut in 1734 gekocht wier dur graaf van Bylandt de vurvaoder van de eeigenaore die dur nouw wone. Van Bylandt bouwde het Huis Mariënwaerdt op de aauw gewelve van de abdij. De kelders meej de kruisboge van de aauw abdij kunde nog steeds bekijke in ut huis. Sinds dieje tijd is ut laandgoed steeds in rechte lijn vererfd. De eeigenaore van nouw, de familie Verschuer, zijn de aachtste generaosie die Mariënwaerdt behere. De grenze van ut laandgoed zijn nooit veraanderd.

 

Nao de rondleiding ginge we mi ons auto's nor ut restaurant "De Stapel(B)akker" die in un aauw gerestoreerde schuur is ingericht. Vroeger hiette ut stuk laand waor die schuur stond Stapelakker. Daor konde we op ut terras un pilske, koffie of wa aanders vatte en we konne pruuve van eeigegemakte soorte kaas. Ut waar de bedoeling dè we ok buite zoon gaon zitte bikke mar de regen gooide dè in de war. Ut viel dur innens flink uit en we vluchtte mi zun alle naor binne. Ut personeel dekte un aontal taofels vur ons en we konde aonschuive. Keuze zat uit verschillende soorte soep en aander lekker dinger. Iedereen deej goed zun best en ut smakte goed. Daornao nog wa te drinke en un bezoek gebrogt aon de winkel van ut laandgoed waor veul produkte uit eeige teult te koop zijn. Om un uur of halluf vijf reeje we wer op huis aon. We hebbe unne geweldigen dag gehad meej zun alle en we bedanken het gaauw bruidspaor vur hullie aparte mennier om meej ons hun vijftigjaorig jubileum te viere.

 

1. Verschille tusse un jaor of vijftig geleeje en nouw 

 

Toen ik achter munne computer kroop om di stukske te gaon schrijve heb ik un tijdje op munne kop zitte krabbe. Want wa vatte bij de kop om meej te beginne. Toevallig heurde ik toen onze minister president ut op de radio wèr es hebbe over normen en wèèrden. Toen gingen mun gedachten bekaant automatisch un jaor of vèrtig vijftig trug. Toen krege we die normen en wèèrden nog mi de paplepel ingegoten. En dur waar ontzag en gezag. Es we aon ut voetballe ware en Koenders of Egberts zin dè we moeste stoppe dan deeje we dè gewoon. Tegen de mester of de onderwijzeres zinne we toen nog meneer of juffrouw en gin Jan of Sjaan. Kreeg de straf op school dan kon dur thuis ok nog ès flink van langs krijge want gè zo ut wel verdiend hebbe. Mar jao de tijde zijn veraanderd en we zulle mar blij zijn dè we al dè geleuter over de maatschappij nog mee kunne make. Want ik dink wel es bij mun eèige : ut is toch un wonder dè iemand die vur de jaore vijftig of zestig gebore is nou nog lèèft. Volgens de theorieë van 2007 haan wij allang dood motte zijn. Want wij zate in auto’s zonder veiligheidsstuulekes, gordels en airbags. Ons ledikaante en ons speulgoed waar geschilderd mee verf waor lood en cadmium in zaat. Bij ons thuis stond bove aon die stèèl trap gin hekske. Es ge ’s-naachts wakker wier dan konne oe aauw lui dè nie heure dur unne babyfoon en moeste flink brulle vur dè ze ut merkte. Flesse mee gevaorlijke stoffe en fleskes van dun dokter konde mee keinderhèndjes mekkelijk ope krijge. Poorte en deure ginge gewoon dicht en as ge dur mee oew vingers tusse zaat dan ware ze blauw, plat of kwijt.  Achter op de fiets zate mee ouw kont op de pakkendrager en hielde oe èige vaast aon die grote vère van ut zaol. Op un bromfiets haade nog ginne valhelm. Waoter dronke we uit de pomp of de kraon mar nie uit un fleske. Brood stond stijf van de conserveringsmiddelen en unne Bums waar nao twee wèke nog net zu vors es ut waar in de winkel van den bakker. Kleurstoffe bestonde toen ok al want zu rood, grun of gèèl es de limmenaode toen waar ziedum nou nie mèr. Un stukske kauwgom linde ’s-aovonds op ut nachtkastje (es dur dè al stond) of onder oew bed en de volgende merrege stookt ut wèr in oewe mond. Schoen haat oew bruur of zuster al aon gehad en oew fiets waar altijde te groot of te klèin. Gin versnellinge durrop en unne kapotte baand moeste zelf mar plekke want dè leerde ge van oew vaoder. Nao school ginge we speule en ware vur ut èète wèr thuis. In de tussentijd wieze ze thuis nie waor we zate want we haan ginne gsm. Es we naor un vriendje ginge dan liepe we dur gewoon naor toe. Ge hoefde vanteveure nie te belle en ok gin afspraak te make. Wij ate ok al kuukskes en brood mee veul boter mar we wiere nie dik want we speulde buite en verbrukten den energie. Ge dronk uit dezelfde fles es oe vriendjes en we wiere nie ziek. We haan gin playstation, nintendo, ginne eèige tillevisie mee 64 zenders, gin video, computer of internet. Wij ginge knikkere, reepe, buslopen en schrapgooje. We haan ok gin eèige kamer want wij sliepe mee  drie, vier en soms meer op één kamer of op de zolder. Mar we haan wel vriende en vriendinne en dikwijls veul schik. De meste minse haan nie veul of heel weeinig mar iedereen waar wel tevreeje. En dè tevreeje zijn mis ik aon den dag van vandaag toch wel. Vur ontspanning haan we in Driel ut voetballe, ut toneel of ge kon muziek gaon make bij de hermenie. Ik gaoj nao di nostalgisch gewaawel zun bietje un eeind make aon mun verhaol. Ik hoop dè un aontal van jullie di herkinne. En aon de vurral jongere lèzers zook wille zegge: ut is messchien wel wèr wa gezever over dieje goeje aawe tijd mar dinkt dur toch mar es over nao wa nouw eeigelluk ut beste is. En zo es zu in Driel zegge : huie wor.

 

Theo van Wanrooij

vrijwilliger Driels Museum